Naar het land van de reuzen en vuurspuwende bergen

Dolle dwergen

 De dolle dwergen deel 8
Vervolgverhaal geschreven door Thl.

Langneus vervolgde de vertelling van Dikkie om deze wat op adem te laten komen. Hij stond op, wreef zich in de handen en keek om aandacht vragend in het rond, want het was me een vreeselijk rumoer toen Papopel naast Repel was gaan zitten! Langneus wreef zich andermaal in de handen en stak van wal. Voor we gingen slapen hadden we heerlijk gedineerd.
De Ganzenhoedster had speciaal voor ons grapjurken in kikkerdril gebakken, haar favoriete gerecht als ze visite had. Het had er feestelijk uitgezien, een soort pannenkoek opgesierd als deftige dame dobberend in honderden kleine spiegeleitjes. Dikkie had er wel twee genomen, hij hield wel van deftige dames.
Die morgen werden we vroeg wakker dachten we, het was nog donker en het regende pijpenstelen. Nog nooit hadden we het zo zien gieten. Dat was een ware tegenvaller. Het ontbijt was simpel maar lekker, gedroogde ganzenflats met rozijnen en verse kersensteeltjesthee. De Ganzenhoedster vertelde dat het slechte weer van de laatste jaren waarschijnlijk te danken was aan de reuzen die leefde op het Noordpool gebied en de slechte gewoonte hadden aangenomen om op de ijsvlaktes massaal te wildplassen. Je zag het ijs zienderogen afsmelten, dat deed op zijn beurt de zeespiegelhoogte stijgen en de wolken over de hele wereld zwaarder worden.
De geleerden en bestuurders van de hele wereld braken zich het hoofd over dat probleem, maar dat gaf nog meer modder. Een onderneming hier in het land bekend om zijn oer degelijkheid uit de jaren 1950, Boles&Pap had het voorstel gedaan om voor de reuzen een geweldig grote plumpudding te maken met daarin de over de hele wereld beroemde bruine boles gallette, die zo af en toe gratis op de stranden aanspoelen. De gallette vallen meteen op en worden achterelkaar door honderden liefhebbers gratis geraapt.
Dan zweeg de ganzenhoedster even, keek ernstig en vertelde verder, men zegt dat Boles&Pap speciaal daarvoor vuurspuwende draken heeft neergezet voor de kust van Amerika. Als proef is een van de vuurspuwende draken een plumpudding aan het spuiten met wel de grootte van een land als Afrika en zo dik als honderd olifanten op elkaar gestapeld in plaats van vuur.
De warme Golfstroom zorgt ervoor dat de reuze plumpudding op temperatuur blijft en binnen een jaartje bij de reuzen aankomt zodat bijna iedereen er van kan genieten maar vooral de reuzen natuurlijk. Kwade tongen zeggen dat de plumpudding met vergif bespoten is door vliegtuigen, zo ziet hij er smakelijk chocoladebruin uit en doet de reuzen kronkelen van de buikpijn zodat ze geen tijd meer hebben voor hun wildplassen.. Buiten was het opgehouden met de stortregen; Zou de plumpudding al werken had Gijnoog grappende opgemerkt.
De dwergen besloten om te gaan kijken naar de vuurspuwende draken en daarna de reuzen te bezoeken. Ze hadden immers niet voor niets een vliegbezem! De hele bepakking ging weer op de bezem, ook de op de pieterman veroverde zak met lekkers en reservewaren in degelijk plastikflessen en voor alle zekerheid had Langneus een fietspomp mee willen nemen. Daar ging hij dan... Maar hij ging niet! Hoe Gijnoog ook aan de steel van de bezem had getrokken.
De Ganzenhoedster kwam kijken en pakte de bezem bij de haren en duwde hem zo vooruit. Dat gaf enkel een stofwolk zodat ze het uitproestte. Je kunt beter een Gans lenen om te vliegen zei ze lachend, bezems zijn toch handiger om ganzen flansen bijeen te vegen en ze schaterde het uit. Wijsneus was intussen afgestapt sneed een stok van een halve meter van een struik, maakte hem schoon en kerfde hem in het midden, nam vervolgens een touw van enkele meters lang maakte het met een schippersknoop in de kerf vast en stak het andere deel door het oog van de bezemsteel waar hij normalerwijze mee aan de muur wordt gehangen. De ganzenhoedster die ondertussen bekomen was van haar lachbui knikte begrijpend toe. Ze riep twee sterke ganzen en stuurde ze naar Langneus.
Luister goed had deze gezegd als jullie de bezem aantrekken door ieder een eind van de stok in de bek te nemen en op te vliegen zal de bezem in de lucht gaan en wel starten. Let er op, zo gauw het touw slap gaat hangen laten jullie de stok los en vliegen jullie terug naar huis, als we hier nog ooit langs komen zullen we als dank een flink stuk koek afgooien had Gijnoog gemeen lachend gezegd. Langneus klom weer op de bezem en wilde juist tegen Gijnoog zeggen er op bedacht te zijn dat ze gingen vertrekken.
Toen Langneus nog een blik op de twee ganzen wierp moest hij wel even lachen. Ze stonden naar elkaar toe elk het eind van de stok in de bek. met veel gegakker legde Langneus nog eens uit hoe het moest met die stok en dat ze op deze manier geen meter ver zouden vliegen. Even later zag het Ganzenvrouwtje de eenden waggelend een aanloop nemen de bezem stofte er achteraan, dan gingen de ganzen alsof ze zo zwaar als lood waren langzaam de lucht in, de bezem sleepte door het zand en liet een dikke stofwolk achter zich, even later hing hij in de lucht en de twee ganzen gakkerden van plezier toen het touw slap ging hangen. Ze lieten de stok los die met gezoef achter de bezem aan vloog.
Even later waren onze vier dolle dwergen als opgelost in de nog steeds bewolkte hemel. De Ganzenhoedster hield op met zwaaien toen ze de bezem niet meer zag en haalde wat voer voor de twee dappere ganzen die terug in zicht kwamen. Wordt vervolgd.

Thl86201021 Auteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home