De Zon en de Maan

Nieuwetijdsprookjes
Er wordt verteld dat de maan ooit samen met zijn oudere zuster de zon in hetzelfde huis woonden. Ze waren erg op elkaar gesteld.
De maan werd uiteindelijk zo verliefd op zijn zuster, dat hij ’s nachts naar haar toeging. Hij kwam altijd alleen ’s nachts als het donker was, en daarom wist de zon niet wie haar bezoeker was.

Op een nacht echter, toen zij weer naast hem lag, streek zij als herkenningsteken wat roet op zijn arm en zo kwam ze erachter wie haar minnaar eigenlijk was.
De zon werd vervuld van schaamte en maakte zich klaar om te vluchten.
Ze nam een stuk turf dat met bijenwas was doordrenkt, stak het aan en liep het huis uit.
Buiten gekomen tilde de zon haar fakkel omhoog en verhief zich met een zwaai de lucht in.
De mensen die haar zagen, riepen: “Daar vliegt de zuster van de maan".
Toen de maan hoorde dat zijn zuster de zon vertrokken was liep hij naar buiten.
Hij stak een stuk turf aan en verhief zich met een zwaai de lucht in en vloog zijn zuster achterna.
Zijn zuster vloog echter sneller waardoor de turffakkel van de maan uitdoofde.
Zo moest hij midden in de ruimte blijven hangen, terwijl de zon tot heel hoog aan de hemel steeg.
Zo ontstonden de zon en de maan.
De zon geeft warmte, omdat haar fakkel nog altijd brandt, maar de maan werd steeds weer warm en koud,
omdat zijn fakkel was uitgedoofd en doordat zijn geliefde zus hem van tijd tot tijd met haar liefde van licht en warmte overgiet.
Tot op de dag van vandaag zitten maan en zon elkaar nog achterna
ThlAuteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home