Sinterklaas zijn geheime dagboek

Nieuwetijdsprookjes

Kinderverhalen
Sinterklaas vertelling door Thl.***

Nederland 9 november 2009
Pieterman zit achter zijn groot bureau, druk bezig te zoeken naar een adres van een hoefsmid....Waar vind je zoiets nog tegenwoordig?
De ganzenvederpen in hand van Sinterklaas raast over het papier van zijn geheime dagboek dat voor hem ligt.
Buiten de miljoenen namen en adressen van kinderen, brave en stoute, schrijft hij ook al zijn dagelijks gebeuren op.
Wat?!, zullen jullie zeggen, een ganzenpluim om te schrijven! Ja hoor, het is echtwaar. Je kunt het geloven of niet, hij rijdt ook nog steeds over de daken met zijn paard. Bij elke schoorsteen stoppend eet zijn paard de wortelen uit de schoenen die onder elke schoorsteen geplaatst zijn.( Waar hij ze allemaal laat weet niemand)
Door de lieve kinderen daar voor zijn witte schimmel ingelegd. In de plaats van die wortelen legt Sinterklaas dan wat lekkers of een speeltje neer. Lekkertjes! Zijn eigen figuur in marsepein of, dat van Piet van chocolade in vol ornaat, verpakt in zilverpapier.

Gisteravond gebeurde het, 28 November.
Voor proef gaat de Sint dan op zijn paard met zijn Pieten voor de eerste keer weer de daken op, om te luisteren of overal alles goed gaat in Nederland.
Er wordt wat afgeklaagd zo zeggen de Pieten en als ze de briefjes lezen van de zoete en de stoute kindjes, liggen de Pieten vaak krom van het lachen. Het meeste wat gevraagd wordt kan echt niet meer door een schoorsteen. Vooral dat wat Tieners vaak vragen, die al beter moeten weten. Daarbij blijkt dat ook het aantal dichtgemaakte schoorstenen schrikbarend toeneemt. Dat komt vast door elektrische verwarming en centrale systemen.
Als het zo doorgaat raken wij nog zonder werk morren de Pieten. Het is echt uitkijken geblazen! Sommige daken zijn zo glad als een spiegel.Met ijs heeft het paard geen problemen, het zijn eerder de vele Zonnepanelen die problemen krijgen.... Daar gebeurde dan ook het ongelukje mee. Sinterklaas kon een zonnepaneel nog juist gedeeltelijk ontwijken. Maar zijn paard zakte door het volgende paneel, met alle gevolgen van dien.

Of zijn paard had al te veel wortels gegeten uit al die schoenen, of het was het gevolg van een goedkoop CE (Chinees Eco) product, Sint wist het niet. Het had een harde klap en gehinnik van het paard gegeven toen ze er doorvielen. De mijter was achter een dakpan blijven hangen, om even later ook naar beneden te vallen recht in een vak kippeneieren. Ja goed geraden, de wegwijs Piet had de verkeerde gebouwen doorgekregen op zijn GPS. Sint was door het dak van een supermarkt gevallen en probeerde overeind te krabbelen tussen de opengebarsten zakken pepernoten die gelukkig zijn val hadden gebroken. Hij zag de prijskaartjes en had het niet meer. Daar lag zijn eeuwenoude uitvinding om gratis uit te strooien, voor tien euro de kilo. Toen hij bijgekomen was en al die afbeeldingen van hem zelf en zijn Pieten in allerlei vormen en kleuren zag, werd hij daar even niet goed van. Dit loopt de spuigaten uit. Even dacht hij in schipperstaal, terwijl hij een visioen van rotte kindergebitjes en ziekelijke dikke kinderen zag. Het is immers met de boot dat hij aankomt elk jaar.om Consumptie welvaart te brengen. Als het aan hem lag zouden het enkel en alleen Onbespoten Mandarijntjes en appels zijn recht uit de natuur, om de kinderen echt goed te doen. Hij hoorde zijn trouwe schimmel vreselijk hinniken, hij wist niet of deze huilde of lachte. Toen de goede Sint in die richting keek barste hij plotseling uit in een onbedaarlijk lachbui, zijn lieve merrie was in de gebakafdeling terecht gekomen buiten enkel schaafwondjes en een verloren hoefijzer en helemaal onder de chocolade en het slagroomgebak, had hij niets ernstigs. Het paard schudde zich uit als een hond die juist gezwommen had en de roomsoezen en chocoladebollen vlogen in het rond en bleven op de vreemdste plaatsen aan de muur en op reuze reclameplaten van vrolijk winkelende dames hangen met het opschrift "Een kopen = de tweede gratis"

Even dacht Sinterklaas aan een moderne kunstenaar die met verf smijt en zo een nieuwe creatie maakt en verborg zijn gezicht in de handen, zodat niemand zag wat er in hem omging. Even later zakten tientallen Pieten langs hun koorden omlaag op de onheilsplaats om de Sint te redden, doch ze kregen terstond de slappe lach en rolden en bolden over elkaar heen terwijl ze elkaar op de schouders sloegen en daardoor in hun afdaaltouwen verward raakten en zo nog meer spektakel veroorzaakten dan er al was, ondertussen naar het zich nog steeds afschuddende paard en de tussen de pepernoten zwemmende Sint wijzende, krullend van het lachen.. Gelukkig zat Sint nu thuis weer te schrijven. Geruisloos gleed de ganzenveder over het papier over alles dat nu achter de rug was. Met een geheime mysterieuze spreuk heeft hij alles weer op zijn plaats proberen te krijgen. Dat moest lukken, hij dacht aan vroeger, die goede oude tijd toen hij eens vijf kinderen redde uit een zoutvat en hen weer tot leven bracht. Hij vroeg zich af of het nog wel langer zou gaan in de toekomst met een paard op het dak, gezien zijn leeftijd en de razend snelle ontwikkeling om hem heen en op de daken. Misschien zou hij aan een heteluchtballon of een hefschroefvliegtuig als vervoer middel moeten binnen kort de koorden hadden ze immers al. Of alles gewoon aan supermarkten overlaten, waar de kinderen nu toch al namen wat ze wensten. Voor zijn ouderwetse speculaas en taaipoppen en het geurende sinasappeltje haalde velen de neus op. Hij moest maar eens met zijn Pieten vergaderen, Die wilden immers inspraak hebben...........

De plaatselijke krant van 29 November meldde een inbraak in de Supermarkt. Daarbij werd vermeld dat de inbrekers zich een toegang via de zonnepanelen hadden verschaft. Een opvallend stuk gereedschap dat vergeten was<door de daders werd gevonden door het speciale speurbrigade tussen het gebak en slagroombrij was een hoefijzer. Het staat vast dat de inbrekers dit gebruikt hebben om zich via de zonnepanelen een weg naar de banketafdeling te forceren, waar ze zich te goed hebben gedaan aan een ongelofelijke hoeveelheid zoetigheid. De kluis was wonder boven wonder onaangeroerd gebleven. Waarschijnlijk was het hun niet om geld, maar eerder om pepernoten te doen die niet aan devaluatie onderhevig zijn en door de haast van de inbrekers overal in het rond lagen dank zei de eco verpakking...
Een psycholoog die de slachtoffers begeleidde verklaarde dat het hoefijzer wel eens tot hoge verkoopcijfers zou kunnen leiden als het met de benen omhoog tussen de taarten was aangetroffen. Een mogelijk geluk bij een ongeluk aldus het plaatselijk bericht.
Thl 30110969 Auteursrechten voorbehouden volgens de wet
Home