Bomen die "bomen"



Het was herfst, tijd voor mensen om weer hout te gaan zagen, om lekker warm bij de allesbrander te kunnen zitten en zo tevens het broeikaseffect te bestrijden in die nu reeds koude en vooral natte herfstdagen.
In het bos aan de rand van het dorp was het erg rumoerig, houthakkers waren bezig met loeiden kettingzagen die blauwe wolken uitspugen, het gekraak van brekende stammen van de vallende bomen was niet van de lucht afgewisseld door houthakkers uitdrukkingen die makkelijk boven het gesnerp van de kettingzaag uitkwam en die de nog niet omgezaagde bomen die in het rond stonden deden schrikken.

Kra kra zei een grote zwarte raaf die op een andere tak ging zitten,"Whaahahah bomen die kunnen schrikken, wat vertel je me nou". "Hoor eens even raafje, bomen kunnen even goed schrikken, even zo goed als jij kunt lachen en praten! of wil je misschien liever niet meer meedoen in dit verhaal"? De raaf was even stil, maar vond het toch maar raar dat bomen kunnen schrikken. "Straks kunnen ze nog praten ook kara kraaa" riep ie uit. "Nou en waarom niet, jij kunt toch ook vliegen probeer dat die bomen maar eens uit te leggen hoe je dat doet. De raaf probeerde na te denken en zei niets meer, daar kon hij niet tegen op, hij zou het eens aan zijn Opa vragen, als iemand het wist was Opa het wel.

Plotseling begon het te stortregenen en de houthakkers begonnen van alles te schreeuwen tegen elkaar, een viel bijna om met z'n zaag en raakte juist de tak even waar de raaf opzat die zich snel uit de voeten maakten. Even later reed een volle vrachtauto met bomen en houthakkers geladen het bos uit een dikke zwarte wolk achter latend. De rust was weer gekeerd in het mooie oude bos..... Ughe ugggg kuchte een oude eik die juist in de uitwaaierende zwarte wolk had gestaan, " ga dan ook even wat opzij staan" grapte een slanke berk die enkele meters verder stond. "Dank je zei de knoestige eik ik sta niet langs een snelweg, daar heb je wel ondeugende bomen, die als er een auto aan komt midden op de weg springen en als de chauffeur dan snel uitwijkt gaan ze weer snel op hun plaats staan met het gevolg dat de auto dan in de berm tegen een boom rijd en veranderd in een bizar soort kunstwerk, nadien krijgen die bomen een boeketje bloemen op hun stam getimmerd dat vervolgens jaren blijft zitten.
Wel worden ze soms om de een of andere reden na een tijdje omgezaagd.



Ze kunnen maar beter niet zo ondeugend zijn.Vroeger zetten de mensen hun koeien onder de bomen, die vernielden onze bekleding niet aan de voeten zodat we gaan lekken. Koeien zijn al even weg, gewoon verdwenen, of zouden auto’s ook een soort melkkoeien zijn? Ze stinken wel heel erg als ze lopen en ze hebben hele grote ogen al zien ze ons soms niet staan.
Misschien is een bril voor hen de oplossing, sommige mensen hebben ook een bril op, anderen kijken weer met een stok of hebben een viervoeter bij zich. Ze zullen er wel iets op vinden, mensen zijn heel erg slim denken ze en heel rechtvaardig en streng wat dat betreft.
Een populier begon te ratelen, "zo kan het wel weer", "Vind ik ook, zei de boom der kennis van goed en kwaad, maar dat mensen zo slim zijn kan ik niet beamen".
Thl9090776 Auteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home