Aluminium als denkvertrager

Gezondheid tips

Aluminium als denkvertrager.

Voeding & gezondheid Voor U samengevat door: Thl.
Volgens de EFSA is de wekelijks maximale toegestane hoeveelheid 1 milligram aluminium per kilogram lichaamsgewicht.
De hoeveelheid aluminium die Europeanen binnenkrijgen varieert sterk.
Het onderzoek toont aan dat volwassenen tussen de 0,2 en 1,5 milligram per kilo per week.
Bij kinderen is die 0,7 tot 2,3 milligram.

Aluminium in de keuken

Het grootste gedeelte van aluminium krijgt u binnen via voeding. Potten, pannen en aluminiumfolie kunnen een beetje aluminium afgeven.
Bij gebruik van schuursponsjes voor de reiniging ziet men het water zelfs grijs kleuren. Ook het sponsje blijft aluminiumdeeltjes bevatte. Zure voedingsbestanddelen etsen tijdens het koken de panne wand wat men dus in de bereidde voeding terug vind verder.

Aluminium lost snel op in water waaraan Soda is toegevoegd...


In sommige voedingsmiddelen is aluminium toegevoegd
. Het meeste aluminium komt binnen via graanproducten, groente (bv. champignons en spinazie) en drank (bv. thee)door bewerking in uit aluminium bestaande industriële machines. Baby's kunnen aluminium binnen krijgen via flesvoeding. Te veel aluminium kan de vruchtbaarheid en zenuwen aantasten. Er is ook mogelijk verband tussen aluminium en de ziekte van Alzheimer. Er is geen wetenschappelijk bewijs de EFSA benadrukt dat. "Het EFSA-onderzoek kan geen onderscheid maken tussen de verschillende bronnen", volgens een woordvoerster van EU-commissaris Andrulla Vassiliou (Gezondheid). "De Commissie gaat samen met de EU-landen welke stoffen de belangrijkste bron van aluminium in de voeding zijn."

Commentaar NDN
: Het gebruik van het metaal aluminium en zijn verbindingen is veelvuldig. Vanwege zijn lage gewicht en zijn uitstekende geleidende eigenschappen (elektrisch en thermisch) is aluminium het op een na meest gebruikte metaal in de voedingsindustrie. Het wordt vaak gebruikt in de automobiel- en vliegtuigindustrie, in de bouw, in verpakkingsindustrie (vooral voor levensmiddelen en drank), in apparaten, machines en elektrische leidingen. Ook in de papier- en textielindustrie wordt aluminium verwerkt.
Omdat aluminium ionen kan uitwisselen worden aluminium houdende silicaten in wasmiddelen als waterontharder ingezet. In de geneeskunde worden aluminiumverbindingen in diverse medicatie ingezet. In deodoranten zorgen aluminiumchloorhydraten voor een vernauwing van de poriën om zweetlucht tegen te gaan. In de tandtechniek wordt aluminium gebruikt, bijv. In keramische vullingen, of als bestanddeel van legeringen van niet edele metalen als verharder. Vaak wordt aluminium aan titaniumverbindingen toegevoegd.

Aluminium in levensmiddelen
Aluminiumverbindingen worden in poedervormige substanties zoals bakpoeder, pekelzout en poedermelk voor koffie als antiklontermiddel ingezet, daardoor bevatten voedingsmiddelen als bijv. Smeerkaas, groenten in het zuur (augurken, pickles) en gebak/koekjes vaak hoge aluminiumconcentraties. Ook aluminium houdende verpakkingen (blikjes of folie) geven het aan de hierin bewaarde voedingsmiddelen af, vooral als deze zurig zijn. Metabolisme Aluminium wordt via de longen en het maag-darmkanaal opgenomen en dan in het bloed voornamelijk aan transferrine gebonden. Die uitscheiding vindt bijna uitsluitend via de nieren plaats.

Effecten van aluminium
In het maag-darmkanaal remt aluminium de resorptie van calcium, ijzer, fosfaat, fluoride en cholesterol.
Aluminium belemmert de mineralisatie van het bot door reactie met parate hormoon- en vitamine- D stofwisseling. Ook kan het calcium uit calciumfosfaat verdringen. Aluminium remt de binding van ijzer aan transferrine.
Aluminium verlaagt de bewegelijkheid van maag en darmen doordat de door acetylcholine geïnduceerde spiercontracties geremd worden. Het gevolg is vaak obstipatie. Haar-mineraal analyse Het aluminiumgehalte in het lichaam is o.a. op te sporen via haar-mineraalanalyses (HMA). Haar is een epitheliale vezel die aangemaakt wordt vanuit de haarwortel. In de groeifase produceert de haarwortel ca. 0,25 tot 0,4 mm haar per dag en hoort daarmee tot het weefsel met de hoogste stofwisselingsactiviteit van het hele lichaam. De matrixcellen worden via de door een bloedvatensysteem verzorgde haarpapil met alle noodzakelijke voedingsstoffen verzorgd. Ook met de lymfe en de vloeistoffen in de weefsels vindt een stofuitwisseling plaats. Haren: afspiegeling van uw gezondheid Zo raken alle essentiële elementen maar ook zware metalen in de haarcellen. De uiteindelijke concentratie van deze stoffen in de haarcellen reflecteert direct de verzorging dan wel belasting van het weefsel rondom de haarwortel. Haar "geheugen" van de stofwisseling. Haar bestaat voor een groot gedeelte uit keratine, een proteïne, rijk aan het zwavelhoudende aminozuur cysteïne. Dit bezit een hoge affiniteit met positief geladen metaalionen wat zorgt voor een sterke binding en ophoping van de mineraalstoffen in het haar. Deze ophoping is klaarblijkelijk voor sporenelementen en zware metalen bijzonder uitgesproken.
Hun concentraties in het haar kunnen met een factor twee boven de concentraties in bloed of urine liggen. Haar is daarmee een soort “geheugen” van de stofwisseling. De haar-mineraalanalyse levert hiermee een zeer compleet overzicht over de mineraal- en sporenelementhuishouding over een langer tijdsbestek tot ca. drie maanden. De haar-mineraalanalyse is een zeer geschikte methode om metaalbelastingen en de gevolgen hiervan bloot te leggen.

De oorzaken van deze belastingen kunnen veelvuldig zijn:

*Werk /beroep gerelateerde belasting bronnen ·
*milieubelasting in de nabije omgeving ·
*tandvullingen, metaalinsluitingen na ongelukken, kunstgewrichten ·
*verontreinigde voedingsmiddelen, drinkwater ·
*vrije tijd activiteiten
Metaal belasting ziekten staan vaak in samenhang met bepaalde ziektebeelden:
hyperactiviteit, concentratie- stoornissen, verhoogde vatbaarheid voor infectie en neurologische aandoening.
A specifieke symptomen zoals moeheid, niet op gang kunnen komen, onrust, misselijkheid, hoofdpijn,
problemen met de spijsvertering en pijn in de botten kunnen veroorzaakt worden door zware metalen.
Bij dit soort klachten is daarom een uitsluiting van zware metalen belasting aan te bevelen.
Nog beter is; een complete buitensluiting van die stoffen voor men klachten heeft.
Ook voor de verzorging van het lichaam met essentiële mineraalstoffen en sporenelementen geeft de haar-mineraalanalyse uitsluitsel. Deze analyse bepaalt de intracellulaire elementconcentraties. Men meet dus alleen die elementen, die daadwerkelijk in de cellen terecht zijn gekomen. De haar-mineraalanalyse is daarom bijzonder geschikt als: - preventief onderzoek - controle van de voeding - bewaking van de elementhuishouding in tijden van hogere behoefte (zwangerschap, periode van borstvoeding, groei) - ter controle van de mineraalstof- en sporenelementconcentraties bij verhoogde behoefte (stofwisselingsstoornissen) - ter controle van een verhoogde uitscheiding van die elementen, als gevolg van behandeling van aandoeningen in het maag-darmkanaal en de nieren.
Zo natuurlijk mogelijk en matig eten en drinken, het zelf eten samenstellen uit niet voorbewerkte producten uit het natuurlijke biologische land en tuinbouw voedsel is en blijft de beste preventie en waarborg voor een gezond leven. Met vriendelijke groet Thl.

Literatuur Chat; S.A. Katz: Hair Analysis. Applications in the biomedical and environmental sciences, VCH Verlagsgesellschaft Mineraalstoffen en sporenelementen; Ralf Abels. Michael Grenzebach: Medizinische Haaranalyse, Diagnose von Mineralienmangel, Verlag Ehrenwirth Harald Kijewski: Die forensische Bedeutung der Mineralstoffgehalte in menschlichen Kopfhaaren, Verlag Schmidt-Römhild, Lübeck Jürgen K. Juchheim: Haaranalyse, Mineralstoffe und Ernährung, ein Leitfaden für die ärztl. Praxis, Haug Verlag C. Kraus; M. Chutch: Haaranalyse in der Medizin und Umwelt, Gustav Fischer Verlag, Stuttgar

 

 

Home