Het einde

Gedichten van Thl

Het Einde
De dag verzadigd in mijn warme gloed.
Naar best vermogen heb ik mij gevoed;

verzadigd van voedsel dat mijn aktiviteiten vervaagt.
Je warmte is als goedheid en doordrengt mijn huid en haar,
mijn ogen zien je grootheid zonneklaar.

Genietend verstrijkt de tijd gelijk met jouw stralende helderheid.
Alles kleurt zich rood, in deze gulden gloed beleef ik straks je dood.
Voor mij is deze alleen maar schijn,
jij zult immers niet aan aardse tijd gebonden zijn.

Snel nu, gauw ter poot,
want in je hemels rood zal mijn thuis nog gauw gevonden zijn.



De lucht scheurt open met donderend geraas,
'k zie stof, ruik stank,..... een waas.................
Vertwijfeld kijk ik naar een reuze vlek heel dicht daarbij m'n lievelingsplek.
Hij kleurt zich rood, hij breidt zich uit, doch 't blijft maar bij beperktheid.

Het stof trekt op, 't geweld bedaart,
de vlek hij blijft en wijst op mijn betrekkelijkheid.

De zon gaat onder, en 't avondrood mengt zich met mijn sterfelijkheid
op 't aards toneel, der on-hebbelijkheid................

THL867auteursrechten voorbehouden volgens .................
.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Home