De gekende vreemdeling

Gedichten van Thl

De gekende vreemdeling
Sinds onheuglijke tijden waak ik over dingen die onder mij voorbij gaan,
terwijl ikzelf voorbij ga zonder voorbij te gaan.
Gehuld in een "laken" van warmte en licht bezie ik en word ik bezien.
Wat ik zie is de droom van elk dierlijk en menselijk wezen.
Het gevoel van warmte en licht dat me doordringt en verzadigt tot de mogelijkheid van m'n grenzen,
welke ik opschuif van horizon tot horizon, maakt mij groot, zo mijn taak vervullend als wachter.
Oppasser van een blauw juweel dat schittert tegen een inktzwarte achtergrond,
omrand en doordrenkt van duizenden kleine saffieren, robijnen en smaragden.
Gerangschikt door de zelfde kracht die mij tot wachter maakte in ongelooflijk mooie lichtende patronen.
Schijnbaar dichtbij, doch vanuit ondenkbare diepten opduikend, onaantastbaar zijn ze daar.
Zo ga ik voorbij in voor mensen onvoorstelbare tijden, zonder voorbij te gaan, tussen eeuwig licht en eeuwige duisternis.
Dan, op bestemde tijd, wijkt de zijde der duisternis.
In een feller wordende gloed wordt een der kleine smaragden tot een reus.
Stralend gaat hij voort zijn lichtende waaier van schittering voor zich en dan weer achter zich aan slepend.
Zijn waaier geeft het blauwe juweel een aura dat neerdaalt op mijn diffuse grijze kant
en maakt zich ��n met het gevoel van warmte en licht waarin ik me koester.
De dag was daar, de droom was heen.

Dromend kijkt een mens omhoog.
De vroege avondhemel toont hem na het ontkleuren van het goud der zon, de juist verschenen maan.
Een heldere ster wijst haar daar aan.
De smalle maansikkel scherp omlijnt.
Langzaam tekent zich een donkere deel op haar oppervlak af, zacht, geheimzinnig verlicht,
asgrauw, als snakkend naar wat licht.
De ster beroert haar amper, zijn kracht heeft geen gewicht.
Het grijs is slechts het licht der aarde dat deze ontleende aan de zon.
Wat de maan aan deze zijde somber kleurt en iedereen weet waarom.
Het licht gekleurd door dingen doen van mensen, beschaduwt de bergen op de maan.
En vult de gaten, haar kraters, asgrauw aan.
Sterren omlijsten haar tussen Tweelingen en de Leeuw.
Weldra gaat zij onder, de ster wijst naar waar zij stond,
totdat hij op de zelfde plaats verzonk.

Dromend kijkt een mens omhoog daar waar de zon aan de horizon verzonk.
De maan komt weerom de andere dag, doch met de ster vergroeid.
De maan die de boodschapper van het zonlicht is ging verder snel ter been,
lichtte meer en nam wat minder van het grijs der aarde dan voorheen.
Zo passeerde zij aan de Weegschaal.
Als men s' avonds weer haar glans bekeek, zo half verlicht in gouden schijn,
kon men inzien hoe groot de invloed van de zon moet zijn.
Is het licht der maan niet slechts weerkaatste zonneschijn?
Haar licht, zacht maar klaar, deed de sterren wijken van de Schorpioen en
verstrooide daar het licht van Mercurius de eerste telg der Zon.
In vreugde neemt men de bezieling mee en
bij de eerste stralen van de Zon, deelt men haar in twee.
Een volgende avond, als de Zon in kleurenpracht lijkt opgelost,
staat de maan in pracht en praal in het midden van d hemel.
Een �ster� eronder wijst er naar.
De trotse maan, zijn vlakke kant lijkt afgerond haar stralengloed doet die vergaan.
Een zacht vermaan helpt bij de twijfel:
Vermeng het zonlicht niet met het asgrauwe schijnsel, dat van de mens is uitgegaan,
die dat maanlicht voor zonlicht door laat gaan.
Zonlicht heeft alleen zijn volle kracht,
als het rechtstreeks door de Zon is ingebracht.
Zo is ook de Zon als Ego, de spiegel van je hart.
De Maan werd vol en toonde al zijn pracht,
in een met sterren omzoomde nacht.
Dan slinkt de maan, wordt klein en plat, tot "nieuwe maan",
het lijkt nu met haar trots gedaan.
Haar licht is uit voor wie niet "ziet". Niet weet.
Na morgen is ze wel weer �aan�,
een begin van nieuw bestaan.

Sinds onheuglijke tijden waak ik al rondgaand over de dingen die onder mij voorbij gaan,
terwijl ikzelf voorbij ga zonder voorbij te gaan.
Gehuld in het "laken" van lichtende warmte van het licht der lichten achter alle lichten.
Thl1108899Auteursrechten voorbehouden volgens de wet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Home