Water wind en zonnegloed

Water, Wind en Zonnegloed.***

Boven de goudgele gloed der eindeloos lijkende zonnebloemvelden, weerspiegelt zich de zon in een zinderende hete luchtstroom.
Die het veld het aanzien geven van zijn machtig golvende corona van leven, zoals de manen van een leeuw,
Om zo zijn onovertroffen kracht en schoonheid trachten te omlijsten.
Een nog verfrissende zwoele ochtendbries streelt langs het wateroppervlak en doet duizenden minigolfjes ontstaan.
De Zon weerspiegelend zich in elk van hen als flonkerende ster, die samen in het groen der bomen vrolijk dansen gaan.
Op de plaats waar men van bomen een netwerk van wortels verwacht,
Hun evenbeeld vertonen in een wereld die niet vatbaar is in zijn wonderbare pracht.
Waar een keur van kleurige visjes onder de schitterende sterrengloed doorschieten.
Soms opspringend na hun grillen in het water, alsof ze er een verschalken willen.
Doch slechts lucht happen en de sterrendans in ringvormige orde brengen.
Zo, zacht de takken van de bomen roerend, zonder deze echt te roeren in ware zin,
In een steeds zwakker wordende zich uitbreidende golfbeweging dan in het begin.
Behoedzaam daal ik in het water af zonder het te storen en voel de aankomende golfbewegingen als een zachte streling tot me komen.
Een voor een, nauwelijks rakend, zacht als water, zacht als fluweel.
Ik geniet van hun zijn, glijd zacht door ze heen, ben nu een, geef me helemaal, en verzink, zacht strelend, in de zoete liefelijkheid.
Je omgeeft me teder en laat geen moment van me af, alles gevend wat je hebt en ik je gaf.
Duizenden sterretjes twinkelen om ons heen.
Jouw warmte doorstroomt me nu meteen.
Als een onvatbare, liefelijke een onaflaatbare energie die stroomt aan de andere zijde van de werkelijkheid.
Hij beroert me, zet mij in zonnegloed, zoals geen zon op een zonnebloemveld dit doet.
En zoals geen leeuw het effect van zijn omlijstende manen ooit vermoedt.
Zo koester je mij en dat doet me goed.
Nog eenmaal neem ik je fluwelen gevoel over je hele lengte met me mee.
Doorbreek het bos der groene bomen.
Om zo weer op het droge der werkelijkheid te komen.
Met innigheid liet ik nog wat strelende golven na.
Daar, waar sterretjes schitteren in het stralend ogen paar.

Thl2279118auteursrechten voorbehouden volgens de wet.

 

 

Home