De kristallen sleutel

9 Mogelijk menselijke oorsprong. Visie van Thl **

Met een schok werd ik wakker en had de indruk op een totaal onbekende plaats te vertoeven en keek bevreemd in het rond. Al snel drong het tot me door waar ik was toen ik zag dat ik op het voor me liggende beeldscherm leunde dat was gedoofd. Rechts van me stond de assemblerdeur open en het apparaat gaf een alarmtoon met korte tussenpozen. Daar lag de beloofde sleutel, een antracietkleurig glinsterende steen!
Ik had gedroomd dat ik thuis was op de aarde en was door dat alarm wakker geschrokken. Ik nam de steen met de draagriem waar hij aanhing uit de assembleur, stond op en deed de riem om die als gegoten om mijn middel paste. Ik pakte de steen en trok hem omhoog om de vlakke kant ervan te kunnen zien, tot mijn verwondering kon ik die zonder problemen tot op ooghoogte brengen, met een soepel fijn koord op de hoek van de platte kant bleef de steen met de riem verbonden, liet ik hem zakken dan werd het koord vanzelf korter alsof het elastiek was.
Ik trok hem weer omhoog en raakte de vlakke kant even aan. Op hetzelfde moment lichtte het oppervlak op en toonde de plattegrond van het lokaal waar ik me bevond. Duidelijk waren de naast elkaar geplaatste schermen te zien met hun omgeving van wanden en kasten, de plaats waar ik stond gaf de kijkrichting aan en deurdoorgangen doormiddel van twee korte pijlen in een cirkel. Ik besloot daar maar meteen gebruik van te maken en liep er heen. Toen ik tot op een meter ongeveer was genaderd verscheen er een opening in de wand en ik wandelde er zonder enig probleem doorheen. Ik liep de gang door en zag op mijn sleutel waar ik heen moest om in de tuin van de cirkelvormige stad te komen. Achter me sloot zich de wand weer en nam een aangename roomachtige lichtende kleur aan, zoals de hele gang wand, die een aangenaam gedimd licht uitstraalde. Na even lopen kwam ik bij de bekende aanwijzing van de opening waardoor ik was binnengekomen met de drie wezens die ik gevolgd had. Toen ik het teken naderde kreeg ik meteen zicht op de weg en het blauwgroen van het park. Een weldadige frisse geur van boslucht kwam me tegemoet. Langzaam, met verwondering gevuld van de mooie met bloeiende struiken en bomen begroeide kanten liep ik de weg op. Even keek ik achter me, keek omhoog en zag de opgaande muren verbonden met de torens met hun daarop liggende reusachtige glazenbollen, als schitterende bolvormige daken. Plotseling drong het tot me door dat ik in een van de 'kenniscentra' van deze planeet was geweest en er vriendelijk ontvangen was, om daarna met voor een gemiddelde mens wat meer kennis en een interessant cadeau te vertrekken, om mijn verdere nieuwsgierigheid te bevredigen. Ik vervolgde mijn wandeling, links van me glinsterde het glasheldere water van een waterplas, bezaait met soortachtige waterlelies en langs de oever staande bloeiende waterplanten. Ik naderde een bomengroepje langs het water en zag een bekende boom vol heerlijke oranjeachtige vruchten, vergiste ik me? Ik nam een van de vruchten en brak die open, "ja, veel grote bruine pitten"! Voorzichtig proefde ik en ja hoor het was dat wat ik verwachtte, een licht zuurzoet smaakje in zijn sappige overvloed. Een Néflier! Dat viel goed, ik had reuzen honger, ik nam er enkele en klom op een kunstig gevormde bank die er uitzag of hij in de natuur zo gegroeid was, maar juist iets te hoog voor een mens. Tegenover me lag een meertje op een tiental meters, vanaf de hoge bank had ik beter uitzicht, dat was dubbel genieten. Enkele wezens waren in en om het water en vermaakten zich in een matige warm maar schijnbaar grotere zon dan ik op aarde gewend was aan de hemel te zien, die op een hoogte van ongeveer 45° aan de hemel stond en heel langzaam schijnbaar naar mijn linker zijde opschoof. De hemel had een licht Rosse kleur en dat gaf een sprookjesachtig effect aan de omgeving zo leek het water als vloeibaar doorzichtig robijn. Het viel me op dat de wereld niet meer zo stil was als de eerste keer dat ik er rond doolde, de lucht was gevuld met allerlei insecten, vogel en diergeluiden. Ik hoorde voetstappen naderen en zag dat een wezen naar mijn bankje kwam. Tot mijn verbazing zei hij me goedendag en vroeg of hij niet stoorde, zich naast me op het bankje zettende. 'Helemaal niet, ga Uw gang'. Antwoorde ik en ging verder met het genieten van mijn maaltje.' Ach, U hebt de gewoonte van eten' zei het wezen, U bent zeker niet van hier? 'Nee', antwoordde ik en vertelde vanwaar ik kwam en dat ik niet begreep dat ik hem kon verstaan. Lachend wees hij op mijn sleutel, en zei 'je bent medebewoner geworden en welkom op onze planeet na je karakteranalyse in ons Techno centrum'. Je hebt een persoonlijke uniesleutel gehad, dat wil zeggen, dat je DNA wordt aangepast aan de natuurlijke omstandigheden hier, waardoor je eetlust zal gaan zakken en je de energie van de zonnestraling tot je neemt die je lichaam vervolgens weet om te zetten in levensenergie dankzei de tussenwerking van de sleutel die je moleculaire atoomstructuur aanpast. Op aarde is leven op Zonne energie in mindere maten het geval door de grotere dichtheid van de stof waaruit je lichaam is opgebouwd, waardoor je daar moet eten van tijd tot tijd om tekorten aan te vullen en zo de cellen goed te laten functioneren en deze continue te vervangen (kopiëren). Om je van de nieuwe benodigde energie te voorzien. Je leeft daar geen dag in het zelfde lichaam al heb je wel die indruk. De hoeveelheid te nemen voedsel daar is echter heel miniem alleen arbeid vraagt relatief meer voedsel wanneer men dat verricht. Een lichaam is Capabel door de spieren te gebruiken met wat inspanning continue Via een apparaat ongeveer Vijfentwintig watt per uur aan elektrische energie op te wekken gedurende uren. Met een top prestatie van 250 watt gedurende vijf minuten. Daarna is men totaal 'afgebrand' Heel weinig dus, bijna niets! Het lichaam wanneer het gezond is heeft een zeer hoog rendement, het is heel gemakkelijk de dagelijkse hoeveelheid opgenomen energie uit te rekenen door arbeid plus de energie voor onderhoud van het lichaam, door middel van de bovenstaande verbruikbare energie. De benodigde hoeveelheid energie is ongeveer 2000kcal voedsel per dag bij een lichaamsgewicht van 60kg. Doch let op, het moet volwaardig voedsel zijn dat alle mineralen en sporenelementen bevat die het lichaam benodigd per 24 uur. Onrein voedsel geeft energieverlies en beschadigingen aan het systeem! Het overtollig veel eten, en zeker dat van chemisch en chemisch verontreinigd natuurlijk voedsel leidt tot vervroegde cel vervanging door vroegtijdige beschadiging en fouten in cellen die tot ongeremde vermenigvuldiging van cellen(kanker) kunnen leiden en zo tot een vroegtijdige dood van het hele organisme. Waarvan het uitdoven van je geest het gevolg zal zijn. Als je arbeid verricht, moet je vanzelfsprekend daarvoor de verbruikte energie in de vorm van voedsel tot je nemen, anders worden daarvoor reserve vetten op geslagen in je lichaam als "brandstof" verbruikt. Voedsel bereiden doe je niet om Economische gewin redenen, maar voor je persoonlijk levensonderhoud en goede gezondheid, iets wat men totaal vergeten schijnt te zijn op jullie planeet Aarde, of gewoonweg genegeerd wordt! Omdat niemand het zich bewust lijkt te zijn wordt het gezondheid lot en levensgeluk zo in handen van machtsverslaafde gelegd. Die U als beloning voor lidmaatschap bij hun ondefinieerbare club een grotere auto en nog meer autowegen beloven zodat U nog sneller voort kunt razen in een dikke verziekende lucht die U een tijd later mogelijk laten genieten van een Goddelijke verzorging in een Super kliniek met alle benodigde redding apparatuur voor Uw hartklachten en verziekte luchtwegen en eventuele kankergezwellen te behandelen. Dat het 'grote goed" van een verzorgingsmaatschappij met verzekeringen voor al het 'onvoorziene' wordt genoemd. Hij keek me glimlachend aan, toen ik hem vroeg hoe hij zo goed op de hoogte was van het doen en laten op mijn planeet, en wees op mijn antraciet kleurige steen die flonkerde in het Rosse licht van de al ver naar links opgeschoven zon. Die toch steeds op de zelfde hoogte bleef. Een brede schaduwboog van de stadsomtrek werd zichtbaar over het Binnenmeertje en begon ons bankje te naderen.
Thl20220128Auteursrechten voorbehouden volgens de wet.

 

 

Home