In het kennis centrum

4 Een mogelijk menselijke oorsprong *Een visie de Thl

Ik liep op de wand toe en voelde voor de zekerheid of deze wel weerstand bood aan mijn hand en duwde iets steviger tegen de wand, maar wat ik verwachtte gebeurde niet. Mijn hand ging niet door de wand heen! Toch was ik door een muur heen gelopen! Zou het iets met snelheid maken van doen hebben, aarzelend haalde ik uit en m' hand en onderarm verdween door de wand heen. Tot mijn ontsteltenis zat die ook muurvast, ik kreeg er geen beweging meer in. Het gaf een vreemd en angstig gevoel. Met de moet der wanhoop zette ik een stap achteruit zover m'n arm dat toeliet en wierp me tegen de wand.
Even ging een grijze mist door me heen, daarna keek ik in een ruimte gevuld met vijf grote beeldschermen waarvoor comfortabele stoelen gerangschikt stonden. In drie ervan zaten de wezens die juist voor me waren binnen gegaan. Er waren nog twee plaatsen vrij een in een andere hoek en een in het midden van de hal. Ik ging op de zetel voor een scherm zitten, om te ontdekken dat ik er beter op kon gaan staan als ik iets wilde zien op het beeldscherm en iets wilde proberen te bedienen, doch er was niets om te bedienen zag ik al snel! Toen ik dan toch maar ging zitten, kwam de stoel in beweging en ging op de juiste hoogte voor het scherm stil staan. Het scherm lichte op en er verscheen een knipperende helm met dopjes en kabeltjes er aan met een hoofd eronder.
Ik keek rond me heen en zag zo een helm vlak onder handbereik liggen. Ik zette hem op. Op het scherm verdween het hoofd en opzij van de helm en er boven verschenen gegolfde streepjes en een hand die van de boven gegolfde streepjes naar de op oor hoogte gegolfde streepjes ging. Ik raakte met mijn hand de rechtergroep golfjes aan en ik hoorde een stem, maar dat was als chinees voor mij. Een onbegrijpelijk gebrabbel stroomde mijn oren in. Ik besloot op de bovenliggende golfjes te tikken met m'n vinger.
Het geluid stopte, en aan de rechterkant op het scherm begon een soort wenteltrapje te groeien met mooi gekleurde treden. Aan de linker kant verscheen een bloem, een boom, een insect, een scala van dingen die ik dacht te herkennen en volgde met mijn gedachten, het wenteltrapje groeide gestaag... Dan verschenen er tekens, waartussen duidelijk letters en leestekens.
Hoeveel tijd er verstreek weet ik niet, ik was geboeid door wat er verscheen op het scherm en volgde dat. Er stonden intussen zeven wenteltrapjes die rijkten tot aan de bovenkant van het scherm in indrukwekkende kleurschakeringen. Elk trede was opgebouwd uit andere gekleurde verticale streepjes, die samen het gekleurde lijntje van een trede vormden. Plots werden de rijen van boven naar beneden afgebroken tot alles verdwenen was en er kwam geruis in de helm, geluid!
Het beeldscherm werd hel wit en het wit trok zich samen naar het midden tot de grootte van een tennis bal. Er omheen stonden een negen tal gekleurde bollen. De derde, dat kon niet missen, een bol als een blauwe-wit gevlamde glazen knikker, met dicht daarbij een klein bleek geel bolletje. Dat was de Aarde met haar satelliet de Maan.
Thl770721lAuteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home