Op een andere planeet

Inleiding: Een visie van Thl 12-11-2006

In mijn poŽzie-log en metafysica benaderingen heb ik het steeds over de Kosmische Creatieve krachten, of de Statische Intelligentie in de Materie. Je kunt het ook de kosmische "God" noemen. Deze benamingen zijn slechts klank reeksen uit onze "taal" voor een aanduiding van een bovenzinnelijk object, dat verstandelijk moeilijk zuiver te benaderen is.
Deze keer echter wil ik een studie doen over de mogelijke afkomst en verschijning van de moderne mens op deze aarde. Ik refereer me aan oude geschriften en hypothese gedeeltelijk in mythe bewaard gebleven waarvan sommigen na eeuwen pas zijn terug gevonden, of verhalen, ontcijferd en vertaald van oeroude kleitabletten gevonden door archeologen. Ook maak ik gebruik van moderne astronomische kennis, zaken uit oude astrologie(waaruit onze astronomie is voortgekomen en waar van we de eeuwen oude Namen der sterrenstelsels en hun indelingen aan ontlenen).
Op geheel eigen wijze ga ik hier een mogelijke gebeurtenis opschrijven.

1 mogelijk menselijke oorsprong
Tussen de planeten mars en Jupiter bevind zich op de dag van vandaag een gordel van ruimte puin. We noemen dat de asteroÔdengordel, het zijn grote brokstukken materie die nog niet echt nader onderzocht zijn. In de gangbare astronomie zegt men dat het brokstukken materie betreft die om een onbekende reden zich niet samen gepakt hebben om een planeet te vormen zoals Mercurius, Venus, aarde of Mars. Hier wil ik bij opmerken dat een dergelijke prognose nonses is. Vaste planeten worden naar mijns inzien gevormd als gevolg van een uitbarsting van sterren in begin stadium. De groter gasreuzen kunnen zich bij het samentrekken van de oerstof wel tot reuzen planeten gevormd hebben, hun massa was echter te klein om tot een "zon" te ontbranden.Als brokstukken in de ruimte zich vanzelf tot een planeet zouden kunnen vormen zou de aarde er nu een kleine maan als satelliet bij hebben door het afval dat rond de aarde draait door onze ruimte" verovering". Ook zou het onodig zijn de diverse modules samen te monteren. De gelanseerde modules zouden dan immers vanzelf samenkleven!

Onze ruimtevaart techniek is op dit moment nog in een zeer primitief stadium, ik zou het willen vergelijken met het begin van onze experimentele radio uitzendingen en hun bijhorende primitieve apparaten. Het tijdperk van een "kristal ontvanger" is juist achter de rug: de eerste radiolampen zien het daglicht, primitieve grote glazenbollen die op de toen ook nog primitieve eerste Philips gloeilampen leken. We waren er ontzettend trots op en met de eerste vonkzenders werd een flinke afstand overbrugd, honderden kilometers, echter alleen morse code was mogelijk, die bestond uit lange en korte impulsen. Zo kon je een alfabet samenstellen en met elkaar communiceren op de lange afstand, zonder draad er tussen. We hebben het nu over de jaren begin 1890-1900. De eerste luidspreker kwam in 1930.Het duurde wel tot 1980 tot er volwaardige spullen waren.
In de ruimtevaart hebben we nu de eerste shuttles, hun computers en stuursystemen zijn nog uitgerust met een 80-286 chip systeem. Er zullen nog een kleine 50 jaar verstrijken veronderstel ik, voordat we een volwaardig ruimteschip zullen bezitten en dan moet er serieus en vlug mee begonnen worden. De mogelijkheid is er en het geeft veel werkgelegenheid, verspilling is dat niet, het meeste geld dat besteed wordt gaat niet de ruimte in, maar blijft op aarde in de vorm van loonderving.

Op dit moment kiest men echter voor geavanceerde solitair- en massavernietigingswapens maken om super predateur te kunnen spelen onder soortgenoten. Ook gaat men voor "wereld economie" gebaseerd op consumptie en geldhonger van de mens en het bevorderen van toerisme. Hiervoor bouwt men steeds grotere en meer vervuilende vliegtuigen dan er al waren die samen met de primitieve Otto verbrandingsmotor flink mee helpen het "broeikas effect" op te bouwen, en zorgen voor een ernstig vervuilde lucht bij koud weer, tot enkele meters boven de grond, en op grote hoogte wordt een deken van fijnstof en afgassen uitgestoten door vliegtuigen. Het zelfde geld voor een land en tuinbouw die tot een voedsel industrie verworden is of liever gezegd een handelsobject. , die in-plaats van kwaliteitsvoeding, producten laat voortbrengen die in enkele generaties tijd het menselijke en dierlijke ras ernstige schade toebrengen. Door toepassing van synthetische hormonale stoffen die ons lichaamssysteem niet kan onderscheiden van de natuurlijke normaal werkzaam in het lichaam zijnde hormonen. En daardoor geslachtelijke misvorming veroorzaken en ziek maken. Pesticiden worden gebruikt op wereldschaal waardoor tevens de zeeŽn, oceanen en zoetwaterbronnen verpest worden. Dit soort voedsel en de gevolgen van deze werkmethodes is er mede de oorzaak van dat de mens en zijn levenskwaliteit ernstig degenereert. Mede hier door lopen de zieken en bejaarden-zorgkosten tot onbetaalbare hoogte op. Terwijl door deze toegepaste zorg weer nieuwe kwalen en ziekten ontstaan.(bijwerkingen van synthetische medicamenten).(immuun worden van gevaarlijke bacteriŽn door over gebruik van antibiotica). De overbevolking van de mens, en het leeg vissen van de schijnbare onuitputbare visvijver die men oceaan noemt door de technische mogelijkheden op visserij gebied. Niemand heeft interesse om vis kweek gebieden te creŽren om de zaak in evenwicht te houden.

De mens schijnt in principe nog die "wilden" te zijn die houdt van: vissen, jagen en vrouwen. Hij kleedt zich alleen niet meer in een berenvel, maar trekt een vierwielig aangedreven auto of een "luchtreus" aan. Voor de rest zorgt die "God' die zij zelf geschapen hebben en ieder volk geeft hem een andere naam en vind dat die van hen de enige "ware" is en roeien elkaar er voor uit om gelijk te hebben. Is dat echter wel zo? Tussen de planeet Mars en Jupiter in geklemd baande eens een evenzo blauwe planeet zich een weg rond de zon. Welke in die tijd nog een stuk jonger en heter was. Het klimaat was er ongeveer zoals nu op aarde. Deze planeet die een massa had die 1,3 maal die van de aarde en tweemaal haar diameter had, liep in vijf aardse jaren een maal om de zon. De planeet was dicht begroeid met groene hoog opschietende vegetatie, ze bezat grote oceanen, grote meren en wild stromende rivieren. Een waar paradijs vol leven met ontelbare diersoorten in de wateren, op het land en in de lucht. Vanuit geringe afstand bekeken vanuit de ruimte kon men met de juiste technische hulpmiddelen vele ronde steden ontdekken, ze lagen ongeveer tweemaal de diameter van hun grootte uit elkaar in groepen van elf. De cirkelvormige steden waren enkele kilometers in doorsnede, terwijl de lijnen die de cirkel vormden een tiende van die diameter hadden zodat ze van uit d ruimte gezien op inslagkraters of grote vulkanen leken. Op de lijnen was duidelijk begroeiing waar te nemen, overal waren er gelijkmatig verdeeld in driehoekvorm open vlekjes op de cirkellijnen. In het midden van de cirkelvormige stad was een vreemdsoortig gebouw zichtbaar dat zeker niet heel klein was, het was rond van vorm, torende omhoog en bezat drie ronde uitstulpingen opgaande aan de kant, er leken koepels op te staan Het leek op een overgrote driearmige kandelaar. Langs het gebouw rijzen bomen omhoog.
Het gehele gebied binnen de cirkel was door kronkelt van lijnen, waarschijnlijk smalle wegen, op verschillende plaatsen waren waterbekkens te zien die eveneens ronde of ovale vormen hadden. Paden of wegen liepen er langsheen. Overal waren groene en gekleurde vlekken vegetatie en bomen en ander opschietend groen te zien. Het gaf de indruk van een groot park. Aan de buitenkant van de ring liep een omega-achtig spoor dat verdween in het groen om bij een volgende ronde stad weer tevoorschijn te komen waar het weer een omegavorm maakte. De elf steden waren zo door een spoor met elkaar verbonden en het leek erop dat het een gesloten ring was met elf omega figuren erin. Op de sporen waren op gelijke afstanden bewegende bolvormige vlakken te zien die telkens op een zelfde tijd even stil stonden, er kwamen kleine en grotere objecten uit, die in de rand van de stad verdwenen, terwijl er ook weer terugkeerden en zich in de ronding begaven, om daarna allen in de zelfde richting te bewegen. Vanaf een omega ring vorm vertrokken twee sporen elk naar een andere groep van elf cirkelvormige steden. Ook daar verplaatste zich ovale vlekken die zich af en toe uit de stad omegavorm afscheidde, maar op aanzienlijk grotere afstand en in tegengestelde richting het ene ten opzichte van het andere spoor terwijl deze laatste zich tussen voegde in de stad omegavorm. In de parken waren weinig bewegend objecten waar te nemen, op enkel zich verplaatsen de puntjes na, alleen of in willekeurige groepjes. Ik keek omlaag door de transparante vloer en zag ook aan elke kant onder de vloer in een vierkant verdeeld vier doorzichtige schijven draaien die glinsterden en waarvan de rand leek stil te staan, als ik wat opzij keek kon ik een hele schijf zien, en dan had ik de indruk dat het binnenste deel de tegengestelde kant in draaide. Er was enkel een zacht geruis te horen. Plotseling zag ik de schijven gelijktijdig wijken en ter gelijker tijd werd ik tegen de rug van mijn zetel gedrukt, het landschap schoot snel onder mij door. Even bruusk stopte de beweging, toen ik door de vloer keek zag ik dat we snel naar beneden vielen. Ik kwam bijna uit mijn zetel, en voelde me heel licht en vreemd.
Ik zag hoe de ring van de stad zich verwijdde en een soort woningen liet zien met grote kleurrijke tuinen die allen naast, voor en boven elkaar zaten en toch duidelijk van elkaar afgescheiden waren. We gingen recht op het gebouw met een in driehoek staande rondingen af, op twee ervan stonden reuzen koepels met als het ware vier handgrepen elk, die glinsterden in het zonlicht de derde toren leek een schoorsteen, met vier kleine ronde uitstulpingen die eveneens op zwarte gaten leken. Op die schoorsteen daalde het toestel af. Ik had juist tijd om de schijven te zien wijken en de naast liggende twee reusachtige grote glimmende bollen te zien. Naast de twee giganten zag ik naast elk van hen twee schijven die draaiden terwijl de rand daarvan de andere kant leek op te draaien.
Het drong langzaam tot me door dat dit wel eens echte ruimte schepen konden kunnen zijn.
12110677Thl auteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home