Het Pimpeltje

Het pimpeltje.

In een stralend winterzonnetje,
speelde een meisje met een blauw ballonnetje.
Door de wind gedreven snelden ze voort,
vertrokken uit de tuin en gingen door de poort.

Ze liepen door een lange laan,
waar mooie oude platanen staan.
Zie daar zuchte de wind, dat is snel dat kind.
Als het de terugweg nog maar vind.

Een pimpeltje zei "ziet die twee, owee owee",
Heb ik haar al niet meer gezien,
op de cour van t' grote huis mischien.
Daar zag ik haar uit het voerderbakje eten,
waar haar pa voor ons wat voer had ingesmeten.

Voor haar voeten streek hij op de grond,
het meisje stopte en keek verbaast in t' rond.
Het ballonnetje wilde verder gaan,
totdat hij een takje raakte en
"Pats" toen was het met hem gedaan.

Het meisje schrok, de mees vertrok.
En huilend stond ze daar.
Ze keek naar t' vliegende meesje,
en greep er naar.
Die zal ik pakken dacht ze toen,
die kan ook vliegen en is mooi groen.

Daar had het meesje op gewacht,
en zo heeft hij haar naar huis gebracht,
hij hipte steeds wat verder,
wat later door de poort.

En in de struik op de cour gezeten,
hoorden hij haar moeder roepen:" Elia kom je eten",
van de rest heeft haar moeder nooit geweten

THL61198805auteursrechten voorbehouden volgens de wet

 

 

Home