Lente gevoel

Lente gevoel***

Zacht streelt de wind langs het nauwelijks zichtbaar jonge groen het voelt nog ongewoon.
Een roodborst zit op een knoestige tak van een oude holle boom.
Hij zingt en roep zijn geliefde, het is lenteachtig
De boom fee stapt uit haar witwolkig-donzen bedje en geniet van het gezang, o wat prachtig!
Een lentegevoel gaat door haar heen gelijk de zwoele warme lentebries.
Heur haren golvend in de zonnegloed, als dansend met haar minnen
omhult in zoete bloesemgeur...de lente kan beginnen.
Een draakje kijkt voorzichtig toe en ziet hoe Fee naar Roodborst kijkt.
Hij voelt duizend vragen in de haar rijzen
Dan zegt de fee plotseling heel verblijd
"Mijn lief klein fluitertje, waarom kies je voor zo 'n oude boom"?.
"Zo een mooie jonge struik met dat frisse groen past beter bij je zangerige toon".
De roodborst zong toen tot de fee: "Toen jij nog sliep o lieve fee werd hij als maar bespoten,
en dat spul doet o zo zeer aan mijn tere vogelpoten.
Kijk, alle kevers en vliegen liggen dood,
Vandaag at ik alleen nog kruimels van droog brood,
als deze oude boom er niet meer was met al die holen in zijn oude hout,
·voor mensen zonder waarden, ·voor mij is hij van goud.
Hij is waardeloos voor de kachel geeft alleen maar rook en as.
Wel zit hij vol met wormen die komen mij van pas".
Zijn holten zijn er niet voor niets,
Hoor toe, hoe vol mijn stem zo is!
Aller mooist klinken zo mijn gi 's.
"Je hebt gelijk" zei de lieve fee,
"die boom nam in zijn leven,
veel wijsheid in zijn holtes mee".
Daarom kan ik je zang nu mooi beleven".
Voor mij mag jij en de boom voor eeuwig blijven leven.

240725THL Auteursrechten voorbehouden volgens de wet.

 

 

Home