Paasdag

(Tweede) Pa 'sdag***
Ook gisteren draaide alles om Pa! Zoals elk jaar de hoofdfeestdag van alle pa's in de wereld, of te wel de eerste Pa's dag. De lente is begonnen en religieus als de meeste mensen zijn vieren ze hun natuur vruchtbaarheidsfeesten.
Het symbool is: Het ei, kuikentje en de haas, klokken gebraden of gestoomd, met uitzondering van het klokkenspel, of dat alles in alle soorten materiaal dat min of meer eetbaar is.
Alles ter eren van Pa, maar het hele gezin mag natuurlijk mee-eten, geschilderde paaseieren, chocolade paashazen en kippen en het hele rattenplan van uitvindingen dat een goed handelsman bedenken kan om de dokter van voldoende lever crisispatiënten te voorzien het hele komende jaar en vooral om zelf goed de zakken te kunnen vullen. De tandartsen wrijven zich mopperend de handen en hun portemonnee.
Paas klokkenspel, ( Paasklokken), luiden als teken tot de aanval om alles te verorberen. Pa zijn feest is begonnen. Zijn vrouw en of vriendinnen hebben een volle schaal gekleurde hard gekookte eieren met of zonder lintje, bio gekleurd met de uienschil of met de dvd marker, het ziet er feestelijk uit.
Binnen een kwartier is de feestelijke tafel veranderd in een slachtveld van gekneusd jongleven in de vorm van een berg lege eierschalen, die in hoopjes op de tafel liggen her en der. Versierd met afgekloven botten van de Paashaas en dat wat van een veel te vroeg in de pan gekomen kuiken over is. Als ik dit alles overdenk, word ik opnieuw verdrietig van al die geofferde jonge levens in de kiem gesmoord.
De kinderen werken fanatiek aan de chocolade figuren, die in een minimum van tijd onthoofd zijn. Het geheel wordt omlijst met gelach en vrolijkheid. Na de vaat die natuurlijk eenmalig door de meisjes verzorgd wordt, want het is immers Pa z'n dag!
Pa gaat ondertussen zijn auto laden en weldra zit de hele familie in de file, ook dat is reuzen gezellig want buiten stroomt de regen en als je stapvoets rijd kun je heel veel zien en de dag duurt lekker lang. Om het tweede uur, ongeveer dertig kilometer rijden ga je er even uit op een rustplaats om te voorkomen dat je in slaap valt achter het stuur verdoofd door de autogassen van je voorgangers. We proberen zo snel mogelijk een plaatsje te vinden op de pick-nick plaats en nemen allen een Pepsicola, strekken ons uit, of doen wat oefeningen om de lucht en het bloed goed door te laten stromen en genieten van de natuur en zijn voorjaarjachtige ontluikende schoonheid langs de snelweg.
Zo gauw we zagen dat de auto passeert die we twee uur geleden ingehaald hadden, gingen we weer vlug in de auto en probeerde Pa om weer in de rij te komen zonder dat het voertuig daardoor kleiner of smaller zou worden. Voor het donker is zijn we al op de plaats van bestemming, de regen stroomde met bakken uit de hemel, maar daar is het broeikaseffect voor en de lente. We zoeken een parkeerhaven en hopen dat er nog een plaatsje is, want de auto in de zak steken gaat nog juist niet, ook al hebben we juist onze aso-bak voor een luciferdoos op wielen omgewisseld voor veel geld. Na wat zoeken en een kwartier lopen naar de uitgang van de parkeerplaats kunnen we eindelijk in de rij gaan staan voor een kaartje. Wanneer de toegang gratis was geweest, zouden we een uurtje bezoektijd meer hebben gehad.
Maar we waren al zonder stukken aangekomen, een mens kan niet alles verlangen. De man achter het loket zei nog iets toen Pa op de openstaande slagboom afliep, plotseling ging die dicht zonder dat pa het goed door had. Een doffe dreun maakte een abrupt eind aan de zo beloftevolle Pa zijn dag. Even later bracht een witte wagen met een blauwe streep versierd, Pa met een feestelijk blauw in het ronde draaiende lampje naar een ander onverwacht “attractiepark”. Later, veel later, vertelde Pa toen hij weer thuis was, dat het toch niet echt zijn dag was geweest op paasdag.
1340913Thl Auteursrechten voorbehouden volgens de wet.

 

 

Home